poniedziałek, 9 czerwca 2014

Piękno prawdziwej przyjaźni

Czas na kolejną publikację. Tym razem chcę opowiedzieć o książce pt. "Chłopiec w pasiastej piżamie", napisanej przez John'a Boyne'a i wydanej w 2013 roku.


To bardzo wstrząsająca historia pięknej przyjaźni, która narodziła się i rosła w czasach okrutnej dla wszystkich wojny.

Dwóch chłopców i dwa zupełnie różne światy... Obaj urodzili się w tym samym dniu, miesiącu i roku, ale los traktował ich do pewnego czasu zupełnie inaczej.

Bruno, syn niemieckiego oficera, żyje podczas wojny, prawie w ogóle jej nie doświadczając, nie mając świadomości, że ona trwa tuż obok, pochłania ofiary.

Szmul, syn żydowskiego zegarmistrza, zna wojnę od tej najgorszej, najbardziej nieludzkiej strony. To ona odebrała mu spokojne dzieciństwo, bezpieczeństwo, przyszłość oraz członków rodziny.

Spotkanie chłopców ma wymiar symboliczny. Odbywa się na granicy dwóch światów. Okazuje się, że przekroczenie jednego z nich powoduje, że stają się równi, ale na pewno nie szczęśliwsi, a może jednak?

Zachęcam do zapoznania się z tą historią. Bardzo pomaga w zrozumieniu tamtych czasów, a jednocześnie poznanie siły prawdziwej przyjaźni.

 

John Boyne





        
                                                             Okładka




Cytaty, które możemy znaleźć w tej książce:

"Na czym właściwie polega różnica - zastanawiał się [Bruno]. I kto decyduje, którzy ludzie mają nosić pasiaste piżamy, a którzy mundury?"

"Miarą dzieciństwa są dźwięki, zapachy i widoki, dopóki nie nadejdzie mroczna epoka rozsądku."

"Dom jest tam gdzie jest rodzina. "

niedziela, 25 maja 2014

W podziękowaniu dla naszych mam

 26 maja obchodzimy Dzień Matki- czyli dzień kobiet najbardziej kochanych przez nas, cenionych, którym zawdzięczamy nasze życie. Każda mama zasługuje na najlepsze życzenia.

Z tej okazji pragnę podzielić się z Wami wspaniałymi myślami znanych pisarzy dotyczących matek.


Nie ma jak u mamy – ciepły piec, cichy kąt.                                                                             
Nie ma jak u mamy – kto nie wierzy, robi błąd.

Wojciech Młynarski

Jest na świecie piękna istota, u której jesteśmy wiecznymi dłużnikami – matka.

M. Ostrowski

W ciemnościach stoi postać matczyna,
niby idąca ku tęczowej bramie.
Jej odwrócona twarz patrzy przez ramię,
a w oczach widać, że patrzy na syna.
 

Juliusz Słowacki


ja bezbożny
chciałem dla niej wypłakać łąkę
kiedy konając
odpychała zdyszana
puste i straszne zaświaty
zaświaty. 


Tadeusz Różewicz


Matka jest ciepłem, jest pokarmem, matka jest pełnym błogości stanem zadowolenia i bezpieczeństwa (…). Nic nie musisz zrobić aby być kochanym – miłość matki nie jest obwarowana żadnym warunkiem (…). Nie trzeba jej zdobywać, nie trzeba na

Erich Fromm


Dom to wcale nie są ściany
i sufity i podłogi
ale ręce naszej mamy


Anna Kamieńska


Przeklęty, kto zasmuca matkę swoją.

Piotr Skarga

poniedziałek, 19 maja 2014

Poeta, który odmienił język poezji


Tadeusz Różewicz
(ur. 1921), jeden z najwybitniejszych polskich pisarzy współczesnych, poeta, dramatopisarz, prozaik, scenarzysta.
W latach 1939-1943 pracował fizycznie. Walczył w oddziałach partyzanckich Armii Krajowej. Redagował konspiracyjne czasopismo "Czyn Zbrojny". 
W 1947 przeniósł się z Krakowa do Gliwic, od 1968 mieszkał we Wrocławiu aż do chwili śmierci (24. kwietnia 2014).

"Debiutował jako poeta w przedwojennej prasie młodzieżowej. Jego pierwszy zbiór poezji Różewicza Niepokój wydany w 1947 zwrócił uwagę wyrazistością prezentowanych doświadczeń wojennych i nowatorstwem formy. W swoich wierszach i opowiadaniach często nawiązywał do II wojny światowej, jako do doświadczenia, które zburzyło dotychczas obowiązujący kodeks wartości i poczucie sensu.

Jego twórczość dramaturgiczna określana jako teatr realistyczno-poetycki, prezentuje kompozycję otwartą, rozgrywa się w umownej, symbolicznej przestrzeni. Najważniejsze inscenizacje jego dramatów powstały we współpracy z J. Jarockim, np. Wyszedł z domu (Stary Teatr w Krakowie, 1965), Na czworakach (Teatr Dramatyczny w Warszawie, 1972). Szczególne miejsce w jego dramaturgii zajmuje sztuka Do piachu wystawiona przez T. Łomnickiego w warszawskim Teatrze na Woli w 1979."

Wiersz autorstwa Tadeusza Różewicza:

Kto jest poetą

Poetą jest ten który pisze wiersze
I ten który wierszy nie pisze

Poetą jest ten który zrzuca więzy
I ten który więzy sobie nakłada

Poetą jest ten który wierzy
I ten który uwierzyć nie może

Poetą jest ten który kłamał
I ten którego okłamano

Ten który upadł
I ten który się podnosi

Poetą jest ten który odchodzi
I ten który odejść nie może

czwartek, 15 maja 2014

Mądre myśli znanych ludzi

Mamy dla Was kolejną porcję cytatów znanych ludzi. Miłej refleksji.


"Człowieko­wi zaw­sze się wy­daje, że kiedyś było le­piej. To nieko­nie­cznie praw­da, bo nie umiemy do­cenić nasze­go dziś."

Dorota Terakowska

 
"Jeśli wie­rzysz w zwy­cięstwo, zwy­cięstwo uwie­rzy w ciebie. "

  Paulo Coelho


"Sa­mot­ność spra­wia, że sta­jemy się bar­dziej su­rowi dla siebie sa­mych a łagod­niej­si dla in­nych: i jed­no, i dru­gie czy­ni nasz cha­rak­ter lepszym. "

Fryderyk Nietzsche


"To, że two­ja wrażli­wość uczu­ciowa mieści się w łyżeczce do her­ba­ty nie świad­czy o tym, że wszys­cy są tak upośledzeni.  "

 Joanne Kathleen Rowling


"Wierz mi, to jest naj­lep­szy sposób, żeby uk­ryć strach. Być taką, hej, do przodu.
Żeby nikt się nie domyślił."

  Katarzyna Grochola


"Kłam­stwo nie sta­je się prawdą tyl­ko dla­tego, że wie­rzy w nie więcej osób.  "

 Oscar Wilde


"Oko za oko uczy­ni tyl­ko cały świat ślepym. "

  Mahatma Gandhi


"Jest znacznie łat­wiej burzyć niż bu­dować, szkodzić niż po­magać, niena­widzić niż kochać. "

 Alfred Aleksander Konar

piątek, 9 maja 2014

Dotrzeć na metę

Witam. Czas na szczyptę horroru. Dziś opowiem Wam o "Wielkim marszu" Stephen'a King'a. Książka ta została wydana w 2008 roku. Jest to to mieszanka fantastyki i kryminału, z elementami thrillera.

Mroczna, alegoryczna wizja przyszłości Stanów Zjednoczonych. Stu wybranych chłopców wyrusza w doroczny, morderczy marsz - meta będzie tam, gdzie padnie przedostatni z nich. Tu nie ma miejsca na sportową rywalizację, ludzkie uczucia ani na zasady fair play, ponieważ gra toczy się o bardzo wysoką stawkę. Najwyższą z możliwych.

King  to niesamowity, współczesny pisarz. Pośród znajomych mam wielu jego fanów. Jego język i styl pisania budują napięcie i sprawiają, że dostaje się ciarek na plecach. Jednakże nie trzeba mieć mocnych nerwów, by przeczytać jego książkę. Bardzo intrygujący, pełen tajemniczości, potrafi zbudzić w czytelniku zaciekawienie.

W grze ukazanej przez Kinga bierze udział 100 dobrowolnych uczestników, wygrywa ten, który pierwszy osiągnie metę. Co w tym dziwnego? Otóż fakt, że metą jest śmierć przedostatniego zawodnika. Najważniejszą zasadą jest tytułowy marsz, jak najdłuższy, bez zatrzymywania się - bo kto się zatrzyma - zginie.


Stephen King

Okładka opisywanej książki

Najpiękniejsze cytaty z książki:

"(...) im dłużej panuje cisza, tym trudniej ją przerwać."
 
"Wspomnienia są jak linia na piasku. Im dalej idziesz, tym jest wątlejsza i mniej widzialna. Aż wreszcie nie ma niczego, jedynie gładki piach i czarna dziura nicości, z której wyszedłeś."

"Gdyby ludzie trzymali się tego, że zaraz, nie wszystko naraz, byliby o niebo szczęśliwsi."

Polecam! :)

środa, 30 kwietnia 2014

Święto Konstytucji 3. Maja

"Konstytucja 3 maja, ustawa zasadnicza z 1791 uchwalona na Sejmie Czteroletnim przez stronnictwo patriotyczne jako rezultat kompromisu ze stronnictwem królewskim, będąca wynikiem dążeń do naprawy stosunków wewnętrznych w Rzeczpospolitej po I rozbiorze (Rozbiory Polski), ustalająca podstawy ustroju nowożytnego w Polsce. "

3. maja obchodzić będziemy 223. rocznicę uchwalenia tejże  konstytucji. Z tej okazji chciałam podzielić się z Wami wierszem mojego autorstwa.



Nadzieja Polaków

Czym jest nasza Konstytucja?
Kiedyś była to prawdziwa rewolucja.
Spisana ustawa nowoczesna
Wydawać by się mogło, że bezkresna.

Pierwsza w Europie, druga na świecie.
Może jeszcze o tym nie wiecie,
Ale ona dawała tamtejszym ludziom nadzieję,
Że poprawi polskie dzieje. 

Miała zlikwidować wady,
Wprowadzić nowe zasady.
Niektórym się ona nie podobała,
Bo ich władzę ograniczała. 

Śpieszono się z jej nadaniem,
Bo według niektórych zdania,
Była nieunikniona,
Przez wielu ceniona. 

Taka niech w naszych sercach pozostanie.
To moja odpowiedź na to pytanie